تبلیغات
دلم پر از گلایه هاست - زندگی شاید همین باشد...

!!!... اگه مهتاب بشی به من بتابی، منم رخت سیامو در میارم، اگه بارون بشی نم نم بباری، منم یادم میره که شوره زارم

وبلاگ من
وبلاگ من
ایمیل من
[yahoo]

Image hosted by TinyPic.com جهنمی شدم در عذابی که امتی فراهم شد. که پیامبرش من بودم. من، آن موسی که امتش همه گوساله پرست شدند. حالا فقط من ماندم و عصایی که از اژدها می ترسد. حالا که تنها چاره ام کشتی است و طوفان... حال که اختیار جانتان در دستم فقط جفتی از شما منتخب و باقی محکومند. تمام معجزاتم که به عذاب ختم می شد. خواستم، خواستم که هدایت شوند. ولی! امروز... اینجا... من... پیامبری که کم آورد و جهنمی شد و قومی که...
نویسنده
مهدی (338)

موضوعات
طنز (14)
عکس (19)
دیدنیها (7)
عمومی (28)
شاعرانه (60)
متولد ۶۰ (6)
داستانک (12)
آخرین خبر (3)
دکتر علی شریعتی (2)
کوتاه اما خواندنی ... (34)
با اولین فضانورد ایرانی (17)
دارم از خودم می نویسم (114)
دست نوشته های من ... (1)

ماهنامه
خرداد 1396 (1)
اسفند 1395 (1)
خرداد 1394 (1)
فروردین 1394 (1)
فروردین 1393 (1)
اسفند 1391 (1)
خرداد 1391 (1)
اردیبهشت 1391 (1)
اسفند 1390 (1)
دی 1390 (1)
آذر 1390 (1)
آبان 1390 (1)
مهر 1390 (1)
مرداد 1390 (4)
تیر 1390 (4)
خرداد 1390 (8)
اردیبهشت 1390 (3)
فروردین 1390 (4)
اسفند 1389 (16)
بهمن 1389 (7)
دی 1389 (23)
آذر 1389 (17)
آبان 1389 (11)
مهر 1389 (18)
شهریور 1389 (12)
مرداد 1389 (13)
تیر 1389 (8)
خرداد 1389 (8)
اردیبهشت 1389 (10)
فروردین 1389 (7)
اسفند 1388 (13)
بهمن 1388 (12)
دی 1388 (15)
آذر 1388 (22)
آبان 1388 (15)
مهر 1388 (6)
شهریور 1388 (2)
مرداد 1388 (2)
تیر 1388 (1)
خرداد 1388 (1)
اردیبهشت 1388 (2)
فروردین 1388 (10)
اسفند 1387 (9)
بهمن 1387 (4)
دی 1387 (6)
آذر 1387 (2)
آبان 1387 (2)
مهر 1387 (1)
شهریور 1387 (2)
مرداد 1387 (2)
تیر 1387 (2)
خرداد 1387 (4)
اردیبهشت 1387 (3)
فروردین 1387 (1)
اسفند 1386 (4)
بهمن 1386 (3)
دی 1386 (3)
آذر 1386 (2)
آبان 1386 (1)

صفحات


جستجو
جستجو در بلاگ


دوستان
1
دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب
اینجا چراغی روشن است...!
یه دوست دوست داشتنی
ضربان های فاصله دار...
دلم پر از گلایه هاست
دل نوشته های لیلا
جوجه اردک زشت...
سعید (پسردائیم)
نامم را نمی دانم!
لحظه های زندگی
من نام ندارم...!
خانوم خانوما
سته-لواس
سوفی
ساحل
بهارک
بیگانه
ترجمه زبان
آمار لحظه به لحظه جهان

آمار وبلاگ ..
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل بازدید ها :
كل نظر ها :
كل مطالب :



08:35 ق.ظ<-دوشنبه 15 آذر 1389<-دوشنبه 15 آذر 1389
زندگی شاید همین باشد...

 

 

-­­­- این روزا حتی هندوونه ها هم به فراخور زمان دچار تغییر شدن.
   تا همین چندسال پیش هندوونه ی تو زرد، نماد نارسی به حساب می اومد.
   اما الان کنار خیابون روی دست می برن...

   این روزا خیلی چیزا رو کنار خیابون روی دست می برن...
   نمی دونم به خاطره خوب بودنِ اوناست... یا به خاطر تغییر ذائقه ی مردم؟!
   آدما هم همین طور شدن... ظاهراً  "تغییر" جزء جدایی ناپذیر اونا شده...
   اما به نظر من آدما تغییر نمی کنن... تظاهر به تغییر می کنن.
   ذات رو که نمیشه تغییر داد...
   این تظاهر هم برای خودش داستان ها دارد...

         "یا چنان بنمای که هستی، یا چنان باش که می نمایی"


-- نمیدونم چرا مدتهاست که عصر سه شنبه ها برام یه جور دیگه س!!!
   اون روز سه شنبه بود؟!
   بذار ببینم... آره... سه شنبه بود!
   این گوشی هم بعضی جاها خوب به کار میآدا...

-- این عدد 256 عجیب با ما سرناسازگاری دارد.
   تا کجا به دنبالمان خواهد آمد؟!



پ.ن1: اگه صدای زنگ در اومد... باید برم، آخه قراره بیانADSL  رو نصب کنن. خواستم جلوتر عذرخواهی کنم.
پ.ن2: دلم لک زده برای برگهای پاییزی که تو هوای ناز پاییزی زیر پا له میشد و از صدای خش خش برگهایی که
         برای بعضی ها دلخراشه، بزرگترین لذت رو ببری.
پ.ن 3: دلم لک زده برای سرما، برای همون وقتا که نوک انگشتای دستم یخ می کنن و منم واسه گرم کردنشون اونا رو
           جلو دهنم می برم و هاااا... می کنم، یه ذره که گرم میشن. دستام رو توی جیب کاپشنم می کنمو سرم رو می برم
           لای یقه ی کاپشنمو تو خودم می رم، بعدش هی راه برم و هی راه برم، یهو به خودم بیام و ببینم اوه... چقدر راه رفتم.
           می دونی...؟ دلم لک زده برای خودم...
           دلم لک زده واسه اون عکس دستم که کنارش شعر نوشته بودم...
           "دستم بگیر... دستم را تو بگیر... درمانی باش، پیش از آنکه بمیرم..."
            گشتم... ندارمش...
            آخ که چققققدر... من خسته م...
            اصلا" چه عیبی داره که پی نوشت هام از اصل مطلبم طولانی تر بشه؟!
پ.ن4: گویا برخلاف آنچه که تصور می کردیم، صدایمان گل کرده... می ترسیم چند روز دیگر در خیابان صدایمان را برایمان بلوتوث کنند.
          گویا دوستان صدای خوب نشنیدند، این است که صدایمان آزارشان نمی دهد.
          نمی دانیم همکاران همشیره مان از ما تعریف کردند یا از او...
          گویا بعد از شنیدن صدای ما، خودشان را می زدند و می گفته اند که شما خانوادگی خوش صدا هستید!!!
          آرمین جان از همسر محترم و خواهرشون تشکر کن، لطف دارن.
          به هر حال امیدواریم این دکلمه جسارتی به دوستان هنرمند نبوده باشد.
          بخصوص به "تو" ... استاد.
پ.ن 5: من اصلاً امروز، دستم با دلم، حالم با موودم و همه چیزم با همه چیز دیگرم، شاخ به شاخ تعارض داره.
           بنابراین من حالم خوبه... اما تو باور نكن!
پ.ن 6:  ... ما خوابیم ... به جان فخری!


پ.ن بی ربط:
به دنبال واژه نمی­گردم... کلمات فریبم می­دن... وقتی که اولین حرف الفبا کلاه سرش بره...
                  فاتحه ی کلمات رو باید خوند.


ببخشید زنگ می زنن...
.
.
.
امروزقرار داد  "ای دی اس ال" 
رو یه سال دیگه، اینترنتی تمدید کردیم.
نه زنگی زده شد و نه عذری برای رفتن خواسته شد.