تبلیغات
دلم پر از گلایه هاست - فصل پنجمی در راه است...

!!!... اگه مهتاب بشی به من بتابی، منم رخت سیامو در میارم، اگه بارون بشی نم نم بباری، منم یادم میره که شوره زارم

وبلاگ من
وبلاگ من
ایمیل من
[yahoo]

Image hosted by TinyPic.com جهنمی شدم در عذابی که امتی فراهم شد. که پیامبرش من بودم. من، آن موسی که امتش همه گوساله پرست شدند. حالا فقط من ماندم و عصایی که از اژدها می ترسد. حالا که تنها چاره ام کشتی است و طوفان... حال که اختیار جانتان در دستم فقط جفتی از شما منتخب و باقی محکومند. تمام معجزاتم که به عذاب ختم می شد. خواستم، خواستم که هدایت شوند. ولی! امروز... اینجا... من... پیامبری که کم آورد و جهنمی شد و قومی که...
نویسنده
مهدی (338)

موضوعات
طنز (14)
عکس (19)
دیدنیها (7)
عمومی (28)
شاعرانه (60)
متولد ۶۰ (6)
داستانک (12)
آخرین خبر (3)
دکتر علی شریعتی (2)
کوتاه اما خواندنی ... (34)
با اولین فضانورد ایرانی (17)
دارم از خودم می نویسم (114)
دست نوشته های من ... (1)

ماهنامه
خرداد 1396 (1)
اسفند 1395 (1)
خرداد 1394 (1)
فروردین 1394 (1)
فروردین 1393 (1)
اسفند 1391 (1)
خرداد 1391 (1)
اردیبهشت 1391 (1)
اسفند 1390 (1)
دی 1390 (1)
آذر 1390 (1)
آبان 1390 (1)
مهر 1390 (1)
مرداد 1390 (4)
تیر 1390 (4)
خرداد 1390 (8)
اردیبهشت 1390 (3)
فروردین 1390 (4)
اسفند 1389 (16)
بهمن 1389 (7)
دی 1389 (23)
آذر 1389 (17)
آبان 1389 (11)
مهر 1389 (18)
شهریور 1389 (12)
مرداد 1389 (13)
تیر 1389 (8)
خرداد 1389 (8)
اردیبهشت 1389 (10)
فروردین 1389 (7)
اسفند 1388 (13)
بهمن 1388 (12)
دی 1388 (15)
آذر 1388 (22)
آبان 1388 (15)
مهر 1388 (6)
شهریور 1388 (2)
مرداد 1388 (2)
تیر 1388 (1)
خرداد 1388 (1)
اردیبهشت 1388 (2)
فروردین 1388 (10)
اسفند 1387 (9)
بهمن 1387 (4)
دی 1387 (6)
آذر 1387 (2)
آبان 1387 (2)
مهر 1387 (1)
شهریور 1387 (2)
مرداد 1387 (2)
تیر 1387 (2)
خرداد 1387 (4)
اردیبهشت 1387 (3)
فروردین 1387 (1)
اسفند 1386 (4)
بهمن 1386 (3)
دی 1386 (3)
آذر 1386 (2)
آبان 1386 (1)

صفحات


جستجو
جستجو در بلاگ


دوستان
1
دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب
اینجا چراغی روشن است...!
یه دوست دوست داشتنی
ضربان های فاصله دار...
دلم پر از گلایه هاست
دل نوشته های لیلا
جوجه اردک زشت...
سعید (پسردائیم)
نامم را نمی دانم!
لحظه های زندگی
من نام ندارم...!
خانوم خانوما
سته-لواس
سوفی
ساحل
بهارک
بیگانه
ترجمه زبان
آمار لحظه به لحظه جهان

آمار وبلاگ ..
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل بازدید ها :
كل نظر ها :
كل مطالب :



01:21 ق.ظ<-سه شنبه 6 اردیبهشت 1390<-سه شنبه 6 اردیبهشت 1390
فصل پنجمی در راه است...

پیراهن آستین کوتاه آبی کم رنگ به همراه خطوط عمودی سفید رنگ...
یه شلوار جین که اون هم آبی روشنه...
یه کیف چرم قهوه ای...
یه جفت کفش چرم قهوه ای...
یه گوشی که جنس کیف اون هم چرم و البته قهوه ای...
موی شقیقه ها سفید رنگ...
و ساعتی که به دست راست بسته شده...
زیر بارون، توی شهر...
قدم  زنان، و لذتی که از خیس شدن زیر قطره های بارون دست می ده.
لبخندی از رضایت به روی لب.
در بین مردمی که تند تند راه می رن تا به مقصد برسن.
از شرق تهران تا غرب...
افسریه... اتوبان آهنگ... بهارستان...
خیابون فاطمی... میدون ولیعصر... حدودای...
شمال و جنوب تهران.
اگه امروز کسی رو با این مشخصات دیدین...
اون... من بودم.



پ.ن1: اعتراف می کنم... نتونستم، من به نوشتن در اینجا خو کردم.
پ.ن2: گاهی باید اتفاقی بیافته تا پی ببری... لازم هم نیست خیلی خاص باشه.
پ.ن3: لیلی گفت اگه زندگیت یه فیلم بود چه اسمی برای اون انتخاب می کردی؟
           گفتم "شاید وقتی دیگر"
پ.ن4: دلم گرفته... اما راضی ام.
           منو ببر...
           یه عمره جاده ی شمال منتظر عبور ماست.
پ.ن5: کم پیدا میشه کسی تو رو واسه خودت بخواد.
پ.ن6: تا مرز قلب من راهی نیست...
پ.ن7: استاد گفت: با فامیلی تو خیلی حال می کنم...
           جداً فامیلی قشنگی داری.
          گاهی توی خونه با خودم تکرار می کنم!
          اینا رو من نگفتم... استاد گفت.
پ.ن8: بیا با هم بریم سفر، جای من و تو اونجا خالیه...
پ.ن9: آغاز فصلی دیگر... ما دوباره پوست می اندازیم.
پ.ن10: فک نمی کردم ننوشتن من، شروع تعطیل شدن هر چند موقت چند وبلاگ بشه. بچه ها بنویسید...